Reżyseria:
Bent HamerScenariusz:
Bent HamerZdjęcia:
John Christian RosenlundMuzyka:
John Erik KaadaObsada:
Ane Dahl Torp, Laurent Stocker, Hildegun Riise, Stein Winge, Per Christian Ellefsen, Didier Flamand, Dinara Drukarova, Daniel Drewes, Peter Hudson (więcej)Opisy(1)
Marie jest szanowanym naukowcem, pracuje razem z ojcem w organizacji rządowej, której celem jest utrzymanie naprawdę cennego przedmiotu: norweskiego prototypu kilograma. Całe dnie spędza na kalibracji pomiarów w nowoczesnych ścianach instytutu. Tym samym rygorem co w pracy otacza się w życiu osobistym: jeździ śmiesznie małym samochodem elektrycznym, mieszka w sterylnym apartamencie, a w stosunkach międzyludzkich jest precyzyjnie powściągliwa; rzadko można zobaczyć na jej twarzy jakieś emocje. Gdy jej ojciec umiera, starannie wykalkulowane życie Marie rozpada się i musi wyjść ze swojej strefy komfortu. Wybrano ją, by udała się do Paryża na Międzynarodową Konferencję Miar i Wag, aby zważyć kilogram i upewnić się, że nie zyskał lub stracił wartościowych mikrogramów. Po drodze Marie traktuje kilogram niczym noworodka, ściska go, tylko przy nim czuje się bezpiecznie w nowym miejscu. Niespodziewanie podróż Marie okazuję się drogą do odkrycia prawdziwej siebie, zmienia ją, ukazuje perspektywę możliwości dotąd świadomie spychanych na margines codzienności. Przyczynia się do tego przypadkowo spotkany uprzejmy mężczyzna... (Bomba Film)
(więcej)Materiały wideo (1)
Recenzje (3)
After the death of her father, who was her only true friend, the slowly unfolding story of an educated, fairly rational woman slides into an emotional dead end where paradoxically she may find the love of her life. The film, woven with decent and un-intrusive humor, is a very pleasant, soul-soothing spectacle.
()
A fairly pleasant story about what balance can look like, or rather, how it's possible to find it. The scientific environment is quite artfully combined with an emotional one, as one woman tries to find some meaning in her life, which is mainly connected with loneliness and her sick father. A slightly more dramatic romance that works quite well.
()
The once penetrating and unmistakable ironic, who was able to capture the bizarre beauty of existence and unlikely convergence without pathos, has apparently definitely become a conventional kitsch. The first ten minutes are great, then the film falls into literal and milky slush, in which there is no longer even a mention of the corrosivity of the genius Eggs and the taciturn warmth of Kitchen Stories. And Hamer deserves be slapped for the colored conclusion.
()
Reklama