Reżyseria:
Andrew AdamsonScenariusz:
Andrew AdamsonZdjęcia:
John ToonMuzyka:
Harry Gregson-WilliamsObsada:
Hugh Laurie, Kerry Fox, Eka Darville, Florence Korokoro, Xzannjah Matsi, Healesville Joel, David Kaumara, Hayden Frost, James Gaylyn, Cameron RhodesVOD (1)
Opisy(1)
Pan Watts (Hugh Laurie) jest nauczycielem i mieszkańcem wioski położonej na wyspie Bougainville'a w Nowej Gwinei. Gdy w 1989 r. wybuchają tam walki między domagającymi się niepodległości separatystami a wojskami rządowymi, Watts otwiera szkołę dla okolicznych dzieci i wprowadza je w świat powieści ,,Wielkie nadzieje" Charlesa Dickensa. Poruszona lekturą Matilda (Xzannjah Matsi) poddaje się działaniu własnej wyobraźni i przenosi się w świat, w którym znane jej otoczenie i ludzie scalają się z wyobrażeniem o wiktoriańskim Londynie. Tymczasem do wioski dociera oddział poszukujący rebeliantów i wkrótce spokojna egzystencja mieszkańców naznaczona zostaje koszmarem terroru oraz śmierci. (FilmBox)
(więcej)Recenzje (2)
I read the book a few weeks before seeing the movie and I kind of have to compare. The book isn't exactly a literary treasure either, but it's definitely readable, fairly short, and definitely more interesting than the movie. We get all the characters portrayed with far greater complexity. The film was quite naive and the ending was so resplendent; even though horrors had happened beforehand, it almost seemed that it hadn’t affected the young lady that much. The film lacked rhythm. The only thing I appreciate about it are the scenes with the dreamy Pip. Otherwise, an average film from a place affected by civil war (don't expect war scenes though).
()
Mr. Pip is a beautiful movie. It is very sad, after all, that’s life, but it can still captivate you. It has an absolutely amazing informative value. Or what a mere book can do in the society of today’s inhabitants of Papua New Guinea. Hugh Laurie surprised me a lot in this movie. In fact, he didn’t have to deliver any special performance, it was enough for him to act like a human being. And he did so, as well as the rest of the crew. The result is probably the deepest, saddest and at the same time the most beautifully filmed human story that the filmmaking world has been able to offer me recently.
()