Opisy(1)
Helena Třeštíková, była minister kultury w czeskim rządzie, towarzyszyła swemu bohaterowi z kamerą przez 20 lat. Od 1988 roku obserwowała René Plasila, nastolatka z rozbitej rodziny, który po raz pierwszy trafia za kratki w wieku 15 lat i który większość swego dorosłego życia spędził za więziennymi murami. Film jest hipnotycznym, rozpisanym na wiele aktów zapisem rodzenia się patologicznej, aspołecznej osobowości. Nastoletni René nie może pogodzić się z odejściem ojca i odrzuceniem przez matkę. Żyjąc w świecie pozbawionym miłości i jakichkolwiek pozytywnych wzorców, jest skazany sam na siebie. Szybko trafia na drogę przestępstwa. René nie ma szans na resocjalizację – zmiany w jego osobowości, spowodowane traumą z domu rodzinnego, są zbyt głębokie. Mając niewątpliwą umiejętność manipulowania ludźmi, wkrada się w ich łaski, by potem ich okraść – w 1992 roku okrada nawet samą Třeštíkovą. Uwodzi i porzuca kobiety, ma syna, którym się nie interesuje. Jego szemrane interesy nieodmiennie kończą się za więziennymi kratami. Gdy umiera matka jego dziecka, nie wydaje się tym zbytnio przejęty, skupia się na opisie swojego wątłego zdrowia. Jego życie jest egoistycznym żebraniem o czułość i odrobinę uwagi. Więzienie to jedyne miejsce, gdzie czuje się bezpiecznie. (Vivarto)
(więcej)Recenzje (3)
René and his story are part of Helena Třeštíková's work, in which I have no active interest in the person I am watching. Yes, René started off badly in life, but after his mother showed up there was nothing left to think about.
()
If this had had a proper ending, I would have given full marks. From my egoistic viewer’s point of view, it would have been better to end this either at the “turning point" of his being released from jail in 2002 or else to wait a few years to see what life brings. And that’s how it ends... Nohow.
()
Another great documentary project from Helena Třeštíková; I love her work. René’s story has potential and gets off to a good start. But unfortunately, due to the actions of the main protagonist, it doesn’t go anywhere much and we don’t see much more that the bars and the four walls of his cell. René is a hopeless case and I couldn’t believe how many chances he needed to make something of himself. Due to his behavior, you come away with a bland and stagnant taste in y our mouth after watching this documentary. So although the end result is a well-made documentary, it is just a mediocre and easily-forgettable story.
()
Reklama