Reżyseria:
Phillip NoyceZdjęcia:
Christopher DoyleMuzyka:
Craig ArmstrongObsada:
Michael Caine, Brendan Fraser, Thi Hai Yen Do, Rade Serbedzija, Tzi Ma, Robert Stanton, Holmes Osborne, Jeff Truman, Khoa Do, Ha Phong Nguyen (więcej)Opisy(1)
1952 rok, Indochiny. Thomas Fowler (Michael Caine) jest brytyjskim korespondentem wojennym, relacjonującym wydarzenia dla Timesa. Fowler nie ma zbyt wielu zajęć, bo w Anglii mało kto interesuje się wydarzeniami rozgrywającymi się w Azji. Fowler pisuje korespondencje rzadko, bardziej interesuje go romans z piękną Phuong (Do Thi Tay Yen). Razem spędzają wiele czasu, a ich głównym zajęciem jest palenie opium. Dziewczynie nie przeszkadza przy tym zbytnio, że Fowler, który w Anglii zostawił żonę, nigdy nie będzie w stanie zalegalizować ich związku. Fowler szybko zaprzyjaźnia się z Aldenem Pyle, przystojnym, naiwnym młodym Amerykaninem, który przyjeżdża do Sajgonu jako członek amerykańskiej pokojowej misji medycznej. Kiedy przyjaźń Thomasa i Aldena się zacieśnia, Alden zostaje przedstawiony Phuong. Między Amerykaninem i dziewczyną rodzi się uczucie, szybko jednak zakończone. Tymczasem Fowler otrzymuje z Londynu nakaz powrotu do Anglii. Thomas decyduje się na pozostanie w Sajgonie i zintensyfikowanie swojej pracy dziennikarskiej. Fowler szybko odkrywa, że to, co Amerykanie określają mianem pomocy medycznej", jest tylko przykrywką do znacznie poważniejszych działań. (Vision)
(więcej)Materiały wideo (2)
Recenzje (4)
A very, very slow moving story told by Phillip Noyce with the help of Michael Caine's acting skills and Brendan Fraser's efforts, beautiful cinematography and Armstrong's almost hypnotic music. Although after the first few minutes I thought I "knew what I was in for", the script managed to surprise and not bore me during the hour and forty minutes. My rating might have been higher if The Quiet American had been a bit more gripping and dramatic (after all, very, very slow-moving films can do that too) - as it is, I give it a clean four stars and I am going to go read Green's novel.
()
The Quiet American has an interesting story, great actors and is reasonably well made. But it’s exceedingly low-key and quiet, both emotionally and in terms of the viewing experience.
()
One of the pieces of evidence that Brendan Fraser should not shy away from serious roles. When combined with the thoughtful Michael Caine, their corrosive jealous chemistry is almost unbearable. If only the object of their conflict in the form of the beautiful Vietnamese woman had been slightly more striking, Phillip Noyce would have a truly masterful work under his belt. However, the atmosphere of mysterious Saigon remains in the heart for a damn long time.
()
A masterfully crafted film. It is true that occasionally it loses pace, but for example, the explosion scene in the square is presented very realistically. Michael Caine is great, Brendan Fraser is passable, nothing extraordinary. Phillip Noyce is exactly the kind of filmmaker who always does a decent job. He’s never great, nor is he ever bad, just like his films.
()
Reklama