Reżyseria:
Yimou ZhangScenariusz:
Yimou ZhangZdjęcia:
Xiaoding ZhaoMuzyka:
Shigeru UmebayashiObsada:
Yun-fat Chow, Li Gong, Jay Chou, Ye Liu, Dahong Ni, Jin Chen, Changhui Guo, Man Li, Junjie QinOpisy(1)
Chiny, czasy późnej dynastii Tang spowijał mrok intryg, zdrad i brutalnej walki o władzę. Przez wiele lat cesarzowa i książę Wan, jej przyrodni syn, żyli w niemoralnym związku. Książę czując się jak w pułapce, rozmyśla o ucieczce z pałacu z potajemną ukochaną Chan, córką nadwornego lekarza. W tym czasie książę Jai, syn cesarzowej, coraz bardziej obawia się o zdrowie matki. W przeddzień chińskiego święta Chong Yang, do wypełnionego chryzantemami cesarskiego pałacu, wraca niespodziewanie cesarz z synem. Pretekstem jest spędzenie święta w rodzinnym gronie. Jednak chłodne relacje panujące w rodzinie wskazują na inny powód. Gdy rodzina cesarska prowadzi swoje tajemnicze rozgrywki, do pałacu wdzierają się tysiące ubranych na złoto wojowników. W księżycową noc ich stopy tratują tysiące chryzantem. Kto stoi za tą rebelią? Komu wierny jest książę Jai? (Best Film)
(więcej)Recenzje (4)
Yun-Fat Chow and Li Gong as iconic rulers of the Tang Dynasty. Yimou Zhang directs this monstrous film as a demonstration of the best of what is possible in Chinese film studios. Maximum sets, maximum interiors, maximum costumes, maximum extras, and maximum details as far as the eye can see. And yet the story simply demonstrates a classic deadly family drama where everyone is both guilty and victimized. Curse of the Golden Flower is one of the few fashionable Eastern imports I'm willing to turn a blind eye to and blend in with every piece of gold embroidery.
()
An intimate theater play in a colorful setting, interspersed with mass combat scenes. The theater part doesn’t work because of the excessive distance from the characters and emotional emptiness, while the combat scenes too obviously look like they were shot in a studio. Despite the obvious ambition to be a grand dramatic epic in Kurosawa’s style, Curse of the Golden Flower is simply formulaic and dysfunctional.
()
It is no coincidence that Zhang thematizes a mandala in the film and ends the work with a depiction of it. This Buddhist (or Hindu) term represents a pictorial diagram depicting the general order of the universe with its interconnected opposites. The most common mandala is in the form of a circle symbolising the heavens, the world and order and containing a square representing earth, man and chaos. If we can describe Zhang’s previous films as metaphors for emotions, human qualities and life as such, Curse of the Golden Flower represents a step up to a higher philosophical level, a mandala in the form of a film. It is a majestic, carefully composed metaphorical image showing the general order of the world and giving viewers a look at the tragedy of the characters who offend against it.
()
This is a film that is just beautiful to look at. It's really enjoyable to watch, every moment of it. The composition and the attention to detail are absolutely incredible in places. And the use of yellow is incredible. And it even has a story! It's missing something, perhaps it's too aesthetic but otherwise devoid of emotions, yet it's still a beautiful spectacle.
()