Reżyseria:
Peter KosminskyScenariusz:
Mary Agnes DonoghueZdjęcia:
Elliot DavisMuzyka:
Thomas NewmanObsada:
Alison Lohman, Michelle Pfeiffer, Robin Wright, Renée Zellweger, Billy Connolly, Patrick Fugit, Cole Hauser, Liz Stauber, Noah Wyle, John Billingsley (więcej)Opisy(1)
Astrid (Alison Lohman) ma 12 lat i mieszka w Kalifornii. Ingrid, jej matka (Michelle Pfeiffer), jest równie piękną, co wyzwoloną poetką. Pewnego dnia w ich dość nietypowe, ale szczęśliwe życie wkracza Barry (Billy Connolly), który najpierw rozkochuje w sobie Ingrid, a potem łamie jej serce i rujnuje życie. Ingrid mści się na nim podając truciznę sporządzoną z jej ulubionego kwiatu - białego oleandra. Kiedy matka zostaje skazana na dożywocie, Astrid rozpoczyna wieloletnią tułaczkę po rodzinach zastępczych, poznając smak zakazanej miłości, narkotyków, głodu, prób samobójczych i ...miłości. Próbuje zachować własną tożsamość we wciąż zmieniającym się otoczeniu. Przez te wszystkie lata prowadzi korespondencję z matką. Astrid uczy ją, czym jest miłość, a matka daje jej siłę przetrwania. (Monolith)
(więcej)Recenzje (4)
An excellent premise, quite solid workmanship, and most importantly a brilliant cast full of talent, including experienced and proven stalwarts. Perhaps too drawn out and thematically impersonal, but otherwise fine.
()
A drama about a girl forced to live in foster care because her mother was convicted of murder. At times the film's very atmospheric mood is enhanced by a dreamy, ambient soundtrack, and Pfeiffer fits the role of a very strong woman to a tee. And by the way, what does that woman do to stay so beautiful? Alison Lohman as the daughter is also excellent. If this girl is lucky with her movies, I bet she'll become a great actor in the future.
()
The beautiful Alison Lohman, the chilling Michelle Pfeiffer, and the convincing Renée Zellweger elevate a variable screenplay that alternates between captivating intimate moments and incomprehensible outbursts of hysteria. The theme is almost brilliant, but the execution disappoints more with each scene.
()
While I do enjoy movies that let me switch my brain to standby mode and relax peacefully, this one doesn't fall into that category. It belongs to a different type of films that I adore — those that demand every brain cell to work at full capacity. This category has depth and leaves you pondering long after the credits roll. Astrid's story gripped me even tighter on my second watch, so I decided to give it a higher rating.
()